قسم اول:
تلقیح نطفه مرد به رحم زن یا کنیز شرعى وىاین قسم به خودى خود حرمتى ندارد زیرا دلیلى بر حرمت آن نداریم وچون از زمره شبهههاى بدوى تحریمى است، اصل برائتشرعى وعقلى در مورد آن جارى مىشود، اگر چه ممکن است به خاطر مقدمات حرام مانند تماس نامحرم، حرام بشود.
قسم دوم:
تلقیح نطفه مرد به رحم زن نامحرم بدون آمیزش این قسم نیز از شبهههاى بدوى تحریمى است ودر مورد آن نیز، برائتشرعى وعقلى جارى مىشود، اگر چه رعایت احتیاط موجب حفظ وتحصیل واقع مىشود بدون استناد آن به شارع در همه موارد نیکو است. اما در کتاب وسنت عموماتى است که برخى از آنها، به گونهاى بر حرمت این قسم، دلالت دارد وشایسته بررسى است.
آیات
1. (قل للمؤمنات یغضضن من ابصارهن ویحفظن فروجهن....)جنور31ج، بر طبق این قاعده که حذف متعلق، مفید عموم است، حفظ شرمگاه [فرج] از هر چیزى که با حفظ آن منافات دارد، از جمله تمامى صورتهاى تلقیح، واجب است.
نظرات ()
